امروز ظهر بالاخره موفق شدم برای اولین بار تو جلسه ی سخنرانی خاتمی حضور داشته باشم و از نزدیک صحبتهای رئیس جمهور سابقم رو بشنوم.این برنامه به مناسبت ۱۶ اذر! و به دعوت انجمن (اسلامی)!  ۸ روز بعد از روز ۱۶ اذر! برگزار شد و حاشیه های جالبی داشت.اول اینکه قبل از سخنان خاتمی فقط نماینده ی انجمن!! صحبت کرد تا به عنوان نماینده ی جنبش دانشجویی! به کل نظام از بالا تا پایین بد و بیراه بگه! جالب بود وقتی این برنامه رو با برنامه ی بسیج که هفته ی پیش و در ۱۶ آذر برگزار شد مقایسه کردم به معنای تحمل مخالف بیشتر پی بردم.تو تریبون ازاد اون برنامه علی رغم اینکه چهره های شناخته شده ی بسیج دانشگاه تهران صحبت کردن ولی از اون طرف هم هر کی دلش خواست در کمال ازادی صحبت کرد و حتی یکیشون احمدی نژاد را متهم به جهل مرکب کرد!!تحمل صدای مخالف یعنی این.اما برنامه ی امروز انجمن به همین جا ختم نشد و وقتی که یکی از بچه ها  خواست سوال شفاهی بپرسه واکنش مدعیان تحمل مخالف این بود:(بسیجی حیا کن.دانشگاه رو رها کن)!!  همچنین وقتی خاتمی انتقاداتی رو به این دولت وارد کرد(جدای از درست یا غلط بودنشان) حامیانش شعار میدادند:(نصر من الاه و فتح قریب  مرگ!! بر این دولت مردم فریب)!

واقعا نمیفهمم اگه شما نتونی دولت مخالفت رو تحمل کنی پس دیگه شعار تحمل صدای مخالف چه معنی ای میتونه داشته باشه؟! اصلا کجای دنیا مرسومه که مخالفان دولتی ارزوی مرگ دولتشون رو که با رای ملت انتخاب شده داشته باشن! در این صورت پس چیزی به اسم منافع ملی چه جایگاهی داره؟  بگذریم...

تحمل صدای مخالف شعار زیبا و قشنگیه به شرطی که فقط شعار نباشه و در عمل اون رو از طرف مدعیانش ببینیم. هر چند شاید این انتظار که دوستان انجمنی صدای مخالفشون رو تحمل کنن  خواسته ی زیادی باشه چرا که وقتی رهبر اصلاحات در سال ۸۳ تو همین دانشگاه تهران دانشجویانی رو که اون رو هو میکردند متهم به اخراج از سالن میکنه و بهشون میگه ادم باشید!!  انتظار تحمل صدای مخالف از سوی دانشجویان اصلاح طلب سرابی بیش نخواهد بود.

والسلام.